|
|
Versión do clásico de Aristófanes. As mulleres de Atenas e
Esparta, alíanse para deter a guerra que asola as súas
cidades. Capitaneadas por Lisístrata deciden facer unha folga
sexual... Lisístrata é un alegato feminista á paz... ó tempo
que un precursor do lema hippy: “fai o amor en non a guerra”. |
Partimos da versión
realizada no ano 1997,
realizando unha revisión de texto, sobre dúas traduccións do
orixinal. Engádense determinadas modismos retiramos do anterior.
Dacordo co exposto
anteriormente pretendemos honrar o espíritu inconformista do
autor, destacando o seu tratamento directo de temas como a
honradez política e a sexualidade.
O texto orixinal é
inadecuado para o gusto moderno, precisamente pola orixinalidade
estilística que destacamos anteriormente (mistura de antífonas e
números musicais con teatro textual).
Ó tempo entendemos que
a peza admite unha montaxe máis baseada en elementos visuais que
en texto, e de feito facemos un recorte considerable do mesmo.
Pretendemos investigar
a profundidade psicolóxica dos personaxes dende unha perspectiva
actancial. Este é un dos puntos que marcamos como obxectivo, de
cara a mellorar o traballo feito no ano 1997.
|
