|
 SOBRE A PEZA.......
Un
narrador misterioso plantexa o desastre e a morte xenerados
pola peste en Italia. O grupo de mozas e mozos, saen ó campo fuxindo dela e
aló, a traveso das historias cómicas, descubren unha vida alonxada
da hipocresía e non condicionada pola presión da sociedade. Son
eles quen crean un novo mundo. Os contos son o medio a traveso do
que constrúen a nova realidade.
Pero a metamorfose non se produce de súpeto. Segundo vai
avanzando a peza prodúcese unha progresiva liberación dos
personaxes. A catarsis definitiva prodúcese no baile do terceiro
acto, libre xa das ataduras sociais das que tímidamente se foron
liberando nos lances precedentes.
A
visión infernal da peste nas rúas de Florencia plantexalle unha
cuestión tanto ó público como ós protagonistas: ¿Se a vida está
amenazada, con qué te quedas dela? Esta cuestión resolverase na
fuxida ó campo, na volta á natureza e ó natural.
Escollemos catro dos cen contos escritos por Boccaccio. Tódalas
historias destacan polo seu carácter histriónico e divertido.
As historias hilarantes sosteñen un contrapunto cómico coa
traxedia reflactida polo prólogo, facendo un xogo de extremos,
tendando poñer o público na situación dos protagonistas. |
Hª de Masetto e das Monxas.
Hª de Giannello e Peronella 
